ดนตรี

ลายแมลงภู่ตอมดอกไม้

รักบ้านเกิด 1002 2015-05-15

     แต่เดิมเครื่องดนตรีพื้นบ้าน ยังไม่มีการผสมวงกันแต่อย่างใดใช้เล่นเป็นเครื่องเดี่ยวตามความถนัดของนักดนตรีที่มีอยู่ตามท้องถิ่นต่างๆ โอกาสที่จะมาร่วมเล่นด้วยกันได้ก็ต่อเมื่อมีงานบุญหรืองานประเพณีต่างๆ เช่น บุญเผวด จะมีการแห่กัณฑ์หลอนของแต่ละคุ้มหรือแต่ละหมู่บ้านมาที่วัด คุ้มไหนหรือหมู่บ้านไหนมีนักดนตรีอะไรก็จะใช้บรรเลงและแห่ต้นกัณฑ์หลอนมาที่วัด พอมาถึงวัดก็จะมีการผสมผสานกันของแต่ละเครื่องมือ เช่น พิณ แคน ซอ กลองเป็นต้น หลังจากผสมผสานกันโดยไม่ได้ตั้งใจแล้ว ก็จะแลกเปลี่ยนและถ่ายทอดเชื่อมเข้าหากันโดยเฉพาะนักดนตรีจะไปมาหาสู่กันร่วมกันเล่น ร่วมกันสร้าง ในที่สุดก็กลายเป็นวงดนตรีและมีการพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ เช่น วงโปงลาง ปี พ.ศ. 2505 หลังจากอาจารย์เปลื้อง ฉายรัศมี ซึ่งเป็นผู้ที่สนใจและศึกษาพัฒนา การตีและการทำเกราะลอจนเปลี่ยนชื่อมาเป็นโปงลางและได้รับความนิยมจากชาวบ้านโดยทั่วไป

     ลายแมลงภู่ตอมดอกไม้เป็นทางเพลงของ อ.พิณเพชร ทิพย์ประเสริฐ หรือ คำเม่าเปิดถนน เป็นลายบรรยายภาพพจน์ของถึงอากัปกิริยาของผึ้งขณะบินตอมดอกไม้โดยผ่านเสียงพิณ จากเสียงพิณก็ได้ถ่ายทอดมาสู่เสียงของโปงลาง
บรรเลงโดย : ต้นตระกูล แก้วหย่อง
ครูผู้สอน     : อ.นิติธร หิรัญหาญกล้า
ผู้ประพันธ์   : อ.พิณเพชร ทิพย์ประเสริฐ
สถานที่       : พิพิธภัณฑ์ศิลปะไทยร่วมสมัย (MOCA BANGKOK)

  •  

วิดีโอที่คล้ายกัน

Your browser is out-of-date!

Update your browser to view this website correctly.Update my browser now

×